Arnavut Nerede Var? Bir Yolculuğun Anıları
Arnavut nerede var? Bu soru, ilk kez Kayseri’nin taş yollarından birinde, bir kafede otururken aklıma geldi. Dışarıda yağmur yağıyor, camın kenarına düşen damlalar birbirine karışıp silik bir şekilde akıp gidiyordu. Şehirdeki herkes gibi ben de hayatta kaybolmuş gibi hissediyordum. O an, birdenbire, kaybolmuş gibi olan bir düşünceyle kafamı karıştıran soruyu sordum: “Arnavut nerede var?” Bunu sormamın anlamı neydi? Gerçekten neyi arıyordum? Anlamadım, ama bir şeylerden eksik hissediyordum. O eksik parça, belki de Arnavutlarla ilgili bir şeydi, belki de bir yerin, bir insanın ya da bir anının eksikliği. O düşüncelerle geçirdiğim bir akşamı, ve sonra her şeyin nasıl bir anda bir yolculuğa dönüşüp, hayatımda belki de beklemediğim bir etki yarattığını anlatmak istiyorum.
Bir Zamanlar Kayseri’nin Sessiz Sokaklarında
Kayseri’de yaşamak, her zaman çok anlamlı ve derin oluyordu. İnsanı farklı hissettiren, sıcak ama bazen soğuk olabilen bir şehir. O zamanlar işten sonra evime dönerken, bazen basit şeyleri düşünmek istiyordum. Bir arkadaşım, bir aile büyüğüm ya da tanımadığım birisi bana “Arnavut nerede var?” diye sorsa, ne derdim? O an, içimdeki boşluğu fark ettim. Bir yerlere gitme, bir şeyleri bulma ihtiyacı… Ama nereye gideceğimi, neyi bulacağımı bilmiyordum.
Bunun üzerine, eski günler aklıma geldi. Hatırlıyorum, bir yaz tatilinde, ailemle birlikte gittiğimiz dağ köylerinden birinde, her şey bana bir Arnavutluk’u hatırlatmıştı. Arnavutluk, evet, tanıdık değildi ama adını duyduğumda, insanın içini bir heyecan, bir sıcaklık kaplar. Bir gece vakti, köyde bir grup insan, Arnavut şarkıları söylemişti. Bütün gece, o şarkıların ezgileri ve insanlarının neşesi, beni başka bir dünyaya götürmüştü. Ama o an, gözlerim kapalıydı, ruhum başka bir yerdi. Arnavutlar neredeydi? Benim için, o an, bu soru çok daha derindi. O şarkılar, benim için neyi temsil ediyordu? O gecenin sıcaklığı, o neşeli insanlarla ilgili hissettiğim şey neydi?
Bir Yerde Kaybolmuş Gibi
Bir sabah, Kayseri’de bir parka gittim. Etrafımda yürüyen insanlar vardı. Birkaç insan, birkaç ses, ama bir eksiklik hissi… Orada da bir şeyler eksikti. Sanki insanlar, sadece belli bir zamanda, belli bir yerde oluyorlardı ve gerisi yoksuldu. O an, aklımda tek bir soru dönüyordu: “Arnavut nerede var?” Belki de ben de biraz Arnavutluğum? Kendi içimde bir eksikliği, bir kaybolmuşluğu hissetmiştim. O an, bu soruyu sormanın öyle de bir anlamı vardı. Arnavutluk, sadece bir yer değil, bir kimlik, bir histi. O his, bende daha önce hissetmediğim bir kaybolmuşluğu ortaya çıkarıyordu.
Kayseri’deki o parkta yürürken, sadece “Arnavut nerede var?” diye düşündüm, ve aniden, o şarkılar, o neşeli insanlar gözlerimin önüne geldi. O zaman anlamıştım. Arnavutlar, bir şehirde, bir kültürde değil, aslında bir insanın ruhundadır. Arnavutluk, belki de bir yerde olmayan bir şeydi, ama her zaman içinde oluyordu. Arnavut olmak, sadece bir köken, bir etnik kimlik değil, bambaşka bir dünyayı keşfetmekti. Hissiyatıydı, duygusuydu.
Bir Hikaye, Bir Arayış: Arnavut Nerede Var?
O gün, Kayseri’deki parkta yürürken, bir yanda şehrin gürültüsü, diğer yanda Arnavutluk şarkılarının gizemli huzuruyla, bir an kendi iç yolculuğuma çıktım. O an düşündüm: Gerçekten de Arnavut nerede var? Kayseri’nin arka sokaklarında, bu soruya bir cevap bulabilir miyim? Evet, cevabı bilmiyorum ama bu sorunun ardında bir tür yolculuk olduğunu hissediyorum. Bazen, bir yerin veya bir insanın eksikliği, onu aramak için daha çok cesaret verir. Kayıp bir parçayı bulma isteği, sanki bir kutup yıldızı gibi yolumu aydınlatıyordu.
Birkaç hafta sonra, tekrar o parkta yürürken, karşıma çıkan bir grup insanın yaptığı sohbeti dinledim. Arnavutluk hakkında konuşuyorlardı, orada yaşamış olan birinin hatıralarını paylaşıyorlardı. O an, belki de her şeyin, aslında hayatın bana sunduğu bir işaret olduğunu düşündüm. O an, anlamıştım ki, Arnavut nerede var, aslında sadece fiziksel bir sorudan ibaret değil. Arnavut, ruhun içindeki bir yerdi, aradığın bir hissiyatıydı. O an, sadece Kayseri’de değil, bir insanın içinde, aradığı her şeyde bulabileceği bir şeydi.
Hayal Kırıklıkları ve Umutlar: Arnavut Nerede Var?
Arnavut nerede var, diye sorarken, aslında hep bir yeri arıyordum. Ama belki de o yer, dışarıda değil, içimdeydi. Şimdi bunu daha iyi anlıyorum. Bir hayal kırıklığı yaşadığımda, ne kadar uzak bir yer aradığımı fark ettim. Kayseri’de, İstanbul’da, Arnavutluk’ta… Nerede olursa olsun, bazen bir şeyleri kaybetmek, onları bulmaya giden yolda daha çok yaklaştırıyor. O eski köyde, Arnavut şarkılarını dinlerken hissettiğim şey belki de içimde kaybolmuş bir parçayı bulma isteğiydi. O şarkıların hüzünlü notaları, kaybolmuş bir yerin acısını taşıyordu ama aynı zamanda yeni bir başlangıcın umutlarını da.
Bugün, o kafede, o yağmurun sesi arasında, hala bir şeyler eksik. Ama bir şeyin farkına vardım: Arnavut nerede var, diye sorarken, aslında ben de kendimi buluyorum. Bazen kaybolmuş gibi hissedersiniz ama kaybolduğunuzda aslında bir yolculuk başlamış olur. Arnavutluk, ya da başka bir yer, belki de içinde olduğumuz bir içsel keşfin simgesidir. İçimizdeki kaybolmuş şeyleri aradıkça, biz aslında kendimizi daha fazla buluyoruz. Kim bilir, belki de bir gün, bu soruyu tekrar sorarken, gerçekten bulduğumuzu hissedeceğiz.